شبکه های اجتماعی

علم کوانتوم

  • 6 آذر 1397
  • 310
  • 0

سیستم کوانتوم کی


"هارمونی های دنیا در قالب اشکال و اعداد تجلی مییابند، قلب و روح و تمامی اشعار فلسفه ی طبیعت در مفهوم زیبایی ریاضی نهفته اند"


( سر دارسی ونتوورث تامسون ) 1261 1942


در هر یک از ما لایه های متعددی از شعور وجود دارند. بدن جسمانی ما دروازه ی قابل مشاهده ای برای ورود به دنیای خارج و درگیر شدن با محیط اطراف از طریق غریزه و پنج حس اصلی است. این فرایند توسط سیستمهایی که به صورت خودکار تنظیم میگردند "کشتی" درونی ما را در خارج از حیطه ی آگاهی یا اختیار ما هدایت مینمایند.
این جریان دائمی تحریکات و اطلاعات به وسیله ی ذهن خودآگاه و بر اساس آموزشها و نظام باورهای ما ارزیابی میشوند. سپس آنچه که بر روی این صافی باقی میماند در ذهن ناخودآگاه، که داده ها را به شکلی دقیق و همراه با جزئیات نگه میدارد، رسوب مینماید. اینها بر نحوه ی واکنش نسبت به وقایع آینده، بر پایه ی نتایجی که از تجربیات گذشته به دست آمده اند، اثر میگذارند. از اینها بالاتر ذهن فوق العاده آگاه یا "خود برتر" قرار دارد. این همان بخشی از وجود ما است که به شعور جهانی یعنی همان آگاهی فراگیری که پاسخ به هر سوالی را حتی قبل از طرح آن میداند دسترسی دارد.

اگر به این هوش پنهان اجازه دهیم همواره با بهترین علائق ذهنی ما همراه میشود و در دنیایی ایده آل سلامتی کامل را تضمین مینماید. ولی دنیای ما ایده آل نیست. ما خیلی آهسته تر از آن تکامل یافته ایم که بتوانیم با زندگی امروزی و مشکلاتش همگام بمانیم. پیوسته با رگباری از سموم محیطی موجود در مواد آرایشی، غذاها و حتی هوایی که در آن نفس میکشیم روبرو میگردیم. اگر اینها را با تنشهای الکترومغناطیسی ناشی از گوشیهای تلفن، ساعتهای مچی، رایانه ها و فریزرها ترکیب کنید به راحتی میتوانید ببینید که چرا شبکه ی ارتباطات بین سلولی ما اغلب غبارآلود است.
همچنین باید تعادل احساسی خود را نیز، که توسط نقاط مرجعی که از وقایع گذشته ناشی شده اند و در دسترس ذهن ناخودآگاه میباشند، در نظر بگیریم.
خاطرات ناگوار گذشته و خصوصاً آنهایی که در دوران کودکی به وقوع پیوسته اند میتوانند منجر به واکنشهای نامناسبی در قبال اوضاع جاری گردند. اگر بخواهیم تعادل و سلامتی واقعی را بیابیم باید به این موارد و بلکه بیش از اینها بپردازیم. در واقع این "مه دود" احساسی و جسمانی ارتباط ما را با خود برترمان قطع کرده است و وادار گشته ایم که فقط با هدایت واکنشهای برنامه ریزی شده و مراکز منطقی نیمکره ی چپ مغز زندگی نماییم. 
اگر میخواهیم دوباره این ارتباط با بالا برقرار گردد باید موانع آن را از سر راهش برداریم.

این هدف اولیه ی کوانتوم کی میباشد. برای ما به دایه ای میماند که راهنمایی های موقتی ارائه میدهد تا زمانی برسد که بتوانیم بر اساس حس شهودی
که از شعور بالاتر میآید زندگی کنیم. هرگاه به این مرحله برسیم قادر میگردیم که دوباره به نسخه ی اولیه و بی آلایشی که در میدان انرژی اطراف ما است متصل شویم و به همان حالت کاملی که در آن شکل گرفته بودیم باز گردیم .

برگرفته از کتاب کوانتوم کی

 نوشته ی اندرو جی کمپ

علم کوانتوم

به اشتراک بگذارید

امتیاز شما به این مطلب

تعداد امتیازها: 2

نظرات کاربران

شما هم میتوانید نظر خود را در رابطه با این مطلب برای ما ارسال نمایید.

برای ارسال نظر باید عضو سایت باشید، اگر قبلا در سایت ثبت نام کرده اید اینجا را کلیک کنید.

captcha Refresh

مطالب مرتبط